Oy ırmak boyu, kardeşler, Kamişinka’da
Şanlı bozkırda, engin Saratof bozkırında
Kazaklar yaşardı, özgür ve bağımsız,
Bütün Don ve Greben ve Yayık Kazakları…
Ve atamanları Yermak’tı, Timofey’in oğlu,
Reisleri Astaşka, Lavrent’in oğlu…
Hepsinin aklında aynı düşünce
Yaz geçecek, yazın sıcağı geçecek,
Kış gelecek, kardeşler, soğuk kış gelecek,
Nasıl, nerde geçirecez, kardeşler, o kışlı biz?
Yayık yolu uzundur, uzun sürer yürümesi,
Volga’ya uzansak hırsıza çıkar ünümüz,
Kazan’a gidelim desek Çar var orada da,
Korkunç Çar, İvan Vasilyeviç…
... ..
Yolun kenarından bir alay geçiyor olmalıydı. Birden bire, önden giden bir türkücünün mert sesi, tek başına sessiz bozkırın üzerinde bir kuş gibi yükseldi:
... ..
*Ve Durgun Akardı Don & Mihail Şolohov
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder