Gözlerimden Yüzün Kulaklarımdan Sesin*

Gözlerimden yüzün kulaklarımdan sesin silinmedi senelerdir 

Gönlümdeki sevgin dudaklarımdan ismin silinmedi senelerdir 

Unutamam seni geçen mutlu günleri sevemedim kimseleri 

Gönlümdeki sevgin dudaklarımdan ismin silinmedi senelerdir 

Açıldı sîneme bir tâze yâre*

Açıldı sîneme bir tâze yâre 

Aldı elden gülşen-i bâd-ı hazan 

Bir şuha gönül âşık olup derbeder oldu 

Edeyim ben sana tanburla refâkat güzelim 

Efsûn okur uşşâkına ol gamze-i câdû 

Dene mızrâbını mutrib çal elin vâr olsun

Dil mi var kim anda yoktur dağ-ı sûzânın senin

Gelince hatt-ı muanber o meh cemâlimize

Gül mevsimi yavrum yine güllerle açıl gez

Hasretin gönlümde artık bir âteşten

Ağlar gezerim sahili sanki benimlesin *

Ağlar gezerim sahili sanki benimlesin 

Ayda yüzün geceyi öpen sularda sesin 

Bilmek istemem şimdi nerede nasıl kiminlesin 

Dünya gözümde değil çünkü sen gönlümdesin 

Çökertme*

Çökertmeden çıktım da Halil'im 

Aman başım selamet 

Bitez'de yalısına varmadan Halil'im 

Aman koptu kıyamet 

Arkadaşım İbrahim Çavuş

Allahıma emanet 

Burasıda Aspat değil Halil'im 

Aman Bitez yalısı 

Yüreğime ateş saldı

Dostlar kurşun yarası

Gidelim gidelim Halil'im 

Çökertmeye varalım

Kolcular gelince 

Nerelere kaçalım

Gönül Makamı *

Ağlasam faydası yok gülsem gülemiyorum 

Akşamı getiren sesleri dinle 

Altın tasta gül kuruttum aman alim 

Artık gelecek sanma sakın geçti o günler 

Âşıkım ben gül yüzüne Aşkın ile gündüz gece giryânım efendim 

Aşkın kanununu yazsam yeniden 

Âteş-i aşkınla cânâ oldum dîvâneden beter aman 

Baharla hazan birleşemez ortada yaz var 

Bak bahta da ikbale de nur indi Hatay'da 

Bak yine geçti bahar gül neylesin neylesin 

Bari felek ben yüzüne söyleyim 

Gözlerimden Yüzün Kulaklarımdan Sesin*

Gözlerimden yüzün kulaklarımdan sesin silinmedi senelerdir 

Gönlümdeki sevgin dudaklarımdan ismin silinmedi senelerdir 

Unutamam seni geçen mutlu günleri sevemedim kimseleri 

Gönlümdeki sevgin dudaklarımdan ismin silinmedi senelerdir 

Ayrılıq & Ramiz Rövşen*

 

Yene bu şeherde üz-üze geldik,

Neyleyek, ayrıca şeherimiz yox.
Belke de, biz xoşbext ola bilerdik,
Belke de, xoşbextik, xeberimiz yox.

Aradan ne qeder il keçib gören, -

Tanıya bilmedim, meni bağışla.

Men ele bilirdim, sensiz ölerem,
Men sensiz ölmedim, meni bağışla!

"Ölmedim" deyirem, ne bilim axı, -
Belke de, men sensiz ölmüşem ele,

Qebirsiz-kefensiz ölmüşem ele.

Belke de, biz onda ayrılmasaydıq,

Ne men indikiydim, ne sen indiki, -
Ayrıldıq, şeytanı güldürdük onda;
Bu ilin, bu ayın, bu günündeki,
Ele bu küçenin bu tinindeki
meni de, seni de öldürdük onda.

...Sağımız-solumuz adamla dolu,
Qol-qola kişilə r, qadınlar keçir.
Özünden xebersiz, ömründe min yol
Özünü öldüren adamlar keçir.