8 Aralık 2022 Perşembe

Aynanın Oyunu & Özdemir Asaf


Bir ayna doğdu, gördüm.

Sıraya girdi aynalar içinde.
İşime geldi, aldım,
Çarşılar, pazarlar içinde.

Bunca yıl yüzüne baktım.
Kendisini aşmadı
Olanlar içinde.

Bir sabah uyandım,
Duruyordu karşımda
Düşmancasına,
Bir cam,
Aldanmış,
Kendini ayna sanmış.










Hiç yorum yok:

Yorum Gönder

Mütevekkil & Mehmet Âkif Ersoy*

"KADERMİŞ" Öyle mi? Haşa, Bu Söz Değil Doğru; Belanı İstedin, Allah da Verdi... Doğrusu Bu. "Çalış" Dedikçe Şeriat, Çalı...