Yokluğundaki Sen

Yine yalnız değilim her zamanki gibi

Bu Uzakdoğu gecesinde yokluğunlayım

Aramızda yirmi beş bin kilometre
Sen kıştasın ben yazdayım
Sen bir yarısında dünyanın
Ben öte yarısındayım
Yine de bırakmıyor ellerimi yokluğun
Daha da bir gönlümcesin
Varlığından bin kat güzel
O yalımsal çıplaklığın yalaz yalaz
Ve en gizlerden konuşurken ellerin
İçimden gelmiyor mektup yazmak demeden
Sevişiyoruz yirmi beş bin kilometreden.’

Aziz Nesin