Aldı elden gülşen-i bâd-ı hazan
Bir şuha gönül âşık olup derbeder oldu
Edeyim ben sana tanburla refâkat güzelim
Efsûn okur uşşâkına ol gamze-i câdû
Dene mızrâbını mutrib çal elin vâr olsun
Dil mi var kim anda yoktur dağ-ı sûzânın senin
Gelince hatt-ı muanber o meh cemâlimize
Gül mevsimi yavrum yine güllerle açıl gez
Hasretin gönlümde artık bir âteşten
Ayda yüzün geceyi öpen sularda sesin
Bilmek istemem şimdi nerede nasıl kiminlesin
Dünya gözümde değil çünkü sen gönlümdesin
Aman başım selamet
Bitez'de yalısına varmadan Halil'im
Aman koptu kıyamet
Arkadaşım İbrahim Çavuş
Allahıma emanet
Burasıda Aspat değil Halil'im
Aman Bitez yalısı
Yüreğime ateş saldı
Dostlar kurşun yarası
Gidelim gidelim Halil'im
Çökertmeye varalım
Kolcular gelince
Nerelere kaçalım
Akşamı getiren sesleri dinle
Altın tasta gül kuruttum aman alim
Artık gelecek sanma sakın geçti o günler
Âşıkım ben gül yüzüne Aşkın ile gündüz gece giryânım efendim
Aşkın kanununu yazsam yeniden
Âteş-i aşkınla cânâ oldum dîvâneden beter aman
Baharla hazan birleşemez ortada yaz var
Bak bahta da ikbale de nur indi Hatay'da
Bak yine geçti bahar gül neylesin neylesin
Bari felek ben yüzüne söyleyim
Gönlümdeki sevgin dudaklarımdan ismin silinmedi senelerdir
Unutamam seni geçen mutlu günleri sevemedim kimseleri
Gönlümdeki sevgin dudaklarımdan ismin silinmedi senelerdir
Neyleyek, ayrıca şeherimiz yox.
Belke de, biz xoşbext ola bilerdik,
Belke de, xoşbextik, xeberimiz yox.
Aradan ne qeder il keçib gören, -
Tanıya bilmedim, meni bağışla.
Men ele bilirdim, sensiz ölerem,
Men sensiz ölmedim, meni bağışla!
"Ölmedim" deyirem, ne bilim axı, -
Belke de, men sensiz ölmüşem ele,
Qebirsiz-kefensiz ölmüşem ele.
Belke de, biz onda ayrılmasaydıq,
Ne men indikiydim, ne sen indiki, -
Ayrıldıq, şeytanı güldürdük onda;
Bu ilin, bu ayın, bu günündeki,
Ele bu küçenin bu tinindeki
meni de, seni de öldürdük onda.
...Sağımız-solumuz adamla dolu,
Qol-qola kişilə r, qadınlar keçir.
Özünden xebersiz, ömründe min yol
Özünü öldüren adamlar keçir.
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Avlu... Bir uzun yol... Tuğla döşeli,
Kırmızı tuğlalar altı köşeli.
Bu yol da tutuktur hapse düşeli...
Git ve gel... Yüz adım... Bin yıllık konak.
Ne ayak dayanır buna, ne tırnak!
Gittiğin günden beri kalbim hasretle çağlar
Ayrılık bir kanatır kavuşmak sonsuz bahar
Bir haber bir ümit ver bitsin artık acılar
Gittiğin günden beri kalbim hasretle çağlar
Kırlara yayılan ilkbahar gibi
Kalbim hiç durmadan hızla çarpardı
Göğsümün içinde ateş var gibi
Bazı nur içinde, bazı sisteyim
Bazı beni seven bir göğüsteyim
Kah el üstündeydim, kah hapisteydim
Her yere sokulan bir rüzgar gibi
Aşkım iki günlük iptilalardı
Hayatım tükenmez maceralardı
İçimde binlerce istekler vardı
Bir şair, yahut bir hükümdar gibi
Hissedince sana vurulduğumu
Anladım ne kadar yorulduğumu
Seven gönülde muhâbbet söner mi bir anda
O hâtırat yaşıyorken bu kalb-i virânda
Seven gönülde muhâbbet söner mi bir anda
en el alma solo tengo soledad,
y si ya no puedo verte,
porque Dios mi hizo quererte,
para hacerme sufrir mas.
Siempre fuiste la razon de mi existir,
adorarte para mi fue religión,
en tus brazos encontraba,
el amor que me brindabas,
el calor de tu pasion.
Es la historia de un amor,
como no hay otro igual,
que me hizo comprender,
todo el bien, todo el mal.
Uzaklarda olsan da senin kalbimde
yerin, senin kalbimde yerin
Anlatamam kalbimin macerası
çok derin, çok derin
Uzaklarda olsan da senin kalbimde
yerin, senin kalbimde yerin
Açıldı sîneme bir tâze yâre Aldı elden gülşen-i bâd-ı hazan Bir şuha gönül âşık olup derbeder oldu Edeyim ben sana tanburla refâkat güzel...
