günah kokulu vişne bahçesinde
yüzünün en eski haliydi
aldatan beni.
acıtmamak için dışı taş, içi su dolu kalbimi
bez bebeğine en gizli adımı verdin.
oysa kaçışlarına vurgundun sen.
aşk değildi özgürlüğündü
ruhunu bir vişne bahçesi kadar
kaygan ve ele geçmez yapan.
çünkü özgürlüğün öğretti sana
dayanıksız ask örtülerinin altında
en uzun ömürlü intikamların uyuduğunu
gül kokulu güneşte
kuruturken hayallerini ve kadife eteğini
bana bağlanmadığın için
kirli bir sevdayla bağladın beni
o uzun ömrüne…
*Vişne Bahçesi & Anton Çehov
Özgün adı: Три сестры
Rusça aslından çeviren: Ataol Behramoğlu
Türkiye İş Bankası Yayınları
1.Basım 2002 , İstanbul
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder