İlk yağmur damlası düştüKuru yapraklarına güzün.
Ardında kış kıyamet,
Dert, hüzün.
Alınyazısı hepsi…. Kısmet….
Ha yazı, ha kışı geceyle gündüzün,
Kim bilir kaç günü kaldı
Ömrümüzün?
Güvenecek ne sevgili ne de bir dost kaldı Felek sabret diye diye yıllarımı çaldı Günler birer yaprak yaprak dökülürken önümüzden Dudak büküp...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder