Hayat işte
Papatya gibi hüzünlü bazen,
Karanfil gibi yasta insan
Fakat bülbül güle nasıl aşıksa,
İşte insan da öyle aşık umuda…
Papatya gibi hüzünlü bazen,
Karanfil gibi yasta insan
Fakat bülbül güle nasıl aşıksa,
İşte insan da öyle aşık umuda…
Sanki sana o özlemim geçmişte kaldı Bir de üstüne karlar yağdı Orada duran öylece bir olduk bir an Kol kolaydı genç kız ve adam Aşinayım ben...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder