Hayat işte
Papatya gibi hüzünlü bazen,
Karanfil gibi yasta insan
Fakat bülbül güle nasıl aşıksa,
İşte insan da öyle aşık umuda…
Papatya gibi hüzünlü bazen,
Karanfil gibi yasta insan
Fakat bülbül güle nasıl aşıksa,
İşte insan da öyle aşık umuda…
Açılan bir gül gibi Gir kalbe gönül gibi Coşarım sen gülersen Ağlarım ben küsersen Kalbime gir bahar ol Yüreğim tazelensin Biricik çiç...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder