İstanbul Türküsü & Orhan Veli Kanık

İstanbul’da Boğaziçi’ndeyim, 

Bir fakir Orhan Veli’yim; 
Veli’nin oğluyum, 
Tarifsiz kederler içinde. Urumelihisarı’na oturmuşum; 
Oturmuş da bir türkü tutturmuşum; “İstanbulun mermer taşları; 
Başıma da konuyor, konuyor aman, martı kuşları; 
Gözlerimden boşanır hicran yaşları; 
Edalı’m, 
Senin yüzünden bu halim.” “İstanbulun orta yeri sinama; 
Garipliğim, mahzunluğum duyurmayın anama; 
El konuşur, sevişirmiş; bana ne? 
Sevdalı’m, 
Boynuna vebalim!” 

İstanbul’da, Boğaziçi’ndeyim; 
Bir fakir Orhan Veli; 
Veli’nin oğlu; 
Tarifsiz kederler içindeyim.