Hâb-gâh-ı yâre girdim arz için ahvâlimi
Bir perişân hâlini gördüm unuttum hâlimi
Sâkiten icrâ ederken dîde eşk-i âlimi
Leblerinde sînesinde gizlenen âmâlimi
Leblerimle topladım tebrik edin ikbâlimi
Bir perişân hâlini gördüm unuttum hâlimi
Sâkiten icrâ ederken dîde eşk-i âlimi
Leblerinde sînesinde gizlenen âmâlimi
Leblerimle topladım tebrik edin ikbâlimi
Arâm-dih-i akl-ı melâmet-zedegândır
Ol mey ki olur saykal-ı dil ehl-i kemâle
Nâ-puhtelerin aklına bâdî-i ziyandır
Bir câm ile yap hatırı zîrâ dil-i vîrân
Mehcûr-ı hârâbat olalı hayli zamandır
Sâkî içelim aşkına rindân-ı huda'nın
Rindân-ı huda vâkıf-ı esrâr-ı nihândır
Sâkî içelim rağmına sûfî-i harisin
Kim maksadı kevser emeli hur-i cinândır
Aşk olsun o pîr-î mey-i perverde-i aşka
Kim badesi sad-sâle vü sâkîsi civandır
Pîr-i meye sor mes'elede var ise şüphen
Vaizlerin efsaneleri hep hezeyandır
Ben anladığım çarh ise bu çarh-ı çep-
Ateş-i sûzân-ı firkat yaktı cism ü cânımı
Bir harâb-âbâde döndürdü dil-i vîrânımı
Neyle teskin eyleyim bu dîde-i giryânımı
Çünki aldırdım elimden sevgili cânânımı
Ağla çeşmim ağla durma gitti elden nazlı yâr
Çağla ey eşk-i terim çağla misâl-i cüy(i) bâr
Doldur şarab-ı nabı
Ver mutrıba rebabı
Çalsın da zevkim artsın
İçsin de şevkim artsın
Hanendeler ser-a-ser
Düm tekle hep beraber
Nağmat ile ter-a-ter
Çalsın da zevkim artsın
İçsin de şevkim artsın
Uslan ey dil uslan artık ihtiyâr olmakdasın
Bilmiyorsun kendini zar ü nizar olmakdasın
Uslan ey dil uslan artık ihtiyâr olmakdasın
çöllere bir türlü yağamıyorum
yeni bir koşunun başlangıcında
biraz deprem sonrası
biraz şehir hülyası
bir kalp yangınından geriye kalan
siyah gözlerine beni de götür
artık bu yerlere sığamıyorum.
Pembe uçurtmalar yolladığından beri
sarardı tiryaki menekşeleri
sonbaharın tozlu kafeslerinde
sevgi turnaları yakalıyorum
turnalar gidiyor; ben kalıyorum
avareyim,asudeyim,yorgunum
bilmiyorum neden sana vurgunum
Ah, ey zavallı cami, seni böyle görünce
Dertli bir çocuk gibi imanıma bağlandım;
Allah'ımın ismini daha çok candan andım.
Ne kadar yabancısın böyle sokaklarda sen!
Böyle sokaklarda ki, anası can verirken,
Işıklı kahvelerde kendi öz evladı var...
Böyle sokaklarda ki, çamurlu kaldırımlar,
En kirlenmiş bayrağın taşıyor gölgesini,
Üstünde orospular yükseltiyor sesini.
Burda bütün gözleri bir siyah el bağlıyor,
Yalnız senin göğsünde büyük ruhun ağlıyor.
Kendi elemim gibi anlıyorum ben bunu,
Anlıyorum bu yerde azap çeken ruhunu
Bu imansız muhitte öyle yalnızsın ki sen
Bir teselli bulurdun ruhumu görebilsen!
Açılan bir gül gibi Gir kalbe gönül gibi Coşarım sen gülersen Ağlarım ben küsersen Kalbime gir bahar ol Yüreğim tazelensin Biricik çiç...