Yağmur Duası & Sezai Karakoç*

Ben geldim geleli açmadı gökler

Ya ben bulutları anlamıyorum

Ya bulutlar benden bir şey  bekler

Hayat bir ölümdür aşk bir uçurum

Ben geldim geleli açmadı gökler

Bir yağmur bilirim bir de kaldırım

Biri damla damla alnıma düşer

Diğerinde durup göğe bakarım

Ne şehir ne deniz kokan gemiler

Bir yağmur bilirim bir de kaldırım

Nedense aldanmış bir gece annem

Bir kadın gömleği giydirmiş bana

İşte vuramadı gökler bana gem

Gönül durmaz su gibi çağlar*

Gönül durmaz su gibi çağlar

Nar-ı hasret ciğerim dağlar

Aramızda karlı dağlar yâr gözlerim ağlar

Sinemdeki yareleri yâr gelir dağlar

Acaba şen misin kederin var mı?

Acaba şen misin kederin var mı?

Ne kadar dertliyim haberin var mı?
Yanında bana da bir yerin var mı?
Ne kadar yalnızım haberin var mı?

Silen yok gözümün akan yaşını?
Yollarda kaybettim can yoldaşımı?
Uyusam göğsüne koyup başımı
Ne kadar yorgunum haberin var mı?

La Traviata & Giuseppe Verdi *

 

Alfredo:

Libiamo, libiamo ne'lieti calici

che la belleza infiora.

E la fuggevol ora s'inebrii

a voluttà.

Libiamo ne'dolci fremiti

che suscita l'amore,

poichè quell'ochio al core

Omnipotente va.

Libiamo, amore fra i calici

più caldi baci avrà.

All:

Ah, libiamo;

amor fra i calici

Più caldi baci avrà

Violetta:

Seni Unutmaya Ömrüm Yeter mi?*

[Bölüm 1: Pamela]

Daha dün yanımda, kollarımdaydın

Boynuma sarılıp öper koklardın

"Seviyorum" derken hep özlüyorken

Şimdi neden bana yabancısın sen?

Daha dün yanımda, kollarımdaydın

Boynuma sarılıp öper koklardın

"Seviyorum" derken hep özlüyorken

Şimdi neden bana yabancısın sen?

[Nakarat: Pamela & Ümit Besen]

Seni unutmaya ömrüm yeter mi?

"Dön" desem, tersine dünya döner mi?

Gururum aşkıma öyle düşman ki

"Geri dön, beni sev, dön" diyemem ki

Seni unutmaya ömrüm yeter mi?

"Dön" desem, tersine dünya döner mi?

Gururum aşkıma öyle düşman ki

"Geri dön, bеni sev, dön" diyemem ki

[Bölüm 2: Pamela & Ümit Besen]

Bir nev-civansın şûh-i cihânsın*

Bir nev-civansın şûh-i cihânsın

Rûh-i revansın sînemde cânsın
Canda nihânsın rûh-i âyânsın
Göster cemâlin sen mihr-i ansın

Üftâdegânın gün doğdu sansın
Setretme hüsn’ün dil seyre kansın
Uşşâka dâim sen mihribânsın
Bu hüsn’ü anla taze fidânsın
Reşk-i cânsın ezhâra şan’sın

Milyonla çalan yüksek makamda başı dik dolaşır[ken]*

Pek rengine aldanma felek eski felekdir,

Zîrâ feleğin meşreb-i nâ-sâzı dönekdir.

Dünyanın rengine pek aldanma, dünya yine eski dünyadır,

Çünkü dünyanın uygunsuz tabiatı dönektir.

Yâ bister-i kemhâda, yâ vîrânede cân ver,

Çün bây ü gedâ hâke berâber girecekdir.

İster ipekle döşenmiş yatakta, ister harap bir evde can ver,

Çünkü zenginlerle fakirler toprağa aynı şekilde [eşit] girecektir.