Türk Milletiyiz* & İsmail Hakkı Erdoğmuş

Yörük Türkmen, Oğuzlar’dan

Bozkırlardan gelen benim
Balkanlar’dan Kafkaslardan
Urumçi’den esen yelim
Kırgız, Kazak, Uygur benim
Kırım, Tatar, Özbek benim
Türkmen, Nogay, Karapapak
Azerbaycan sevdam benim

Hem Drina, hem Mostar’da
Tarihimden miras benim
Makedonya, Rumeli’de
Kıbrıs’ta bir sancak benim
Altay, Hazar, Çuvaş benim
Sibir, Tuva, Başkurt benim
Balkar, Saha, İdil Ural
Gök Oğuz’dan kelam benim

Kader & Hüseyin Nihal Atsız*

Dünyada gerçi olmadı bir şeyde kârımız

Ukbâda belki olsa gerek itibârımız.
Ağyâr gül kopardı dikenden demet demet,
Hâr oldu bağrımızda çiçek yüzlü yârımız.
Yükseldi arşa neşvesi dünun, esâfilin;
Toprakta gizli kaldı bizim âh ü zârımız.
Baş eğmedik edâniye ikbâl ü câh için;

....Sabah Duası

Her sabahın gizemli

Ümit dolu dualarına

Rahmeti sonsuz olana

Şifalar bekleyenlere

Çaresizliği geçmeye

Ferahlık istemeye

Sağlık dilemeye

Kapılar açılsın diye

Kalbî duaların derinine

Takdir edenden istemeye

İyilik haberleri beklemeye

Umut içindeki kalplere

Şifalar, iyilikler ver Allahım!

Demedim mi *

Güzel aşık cevrimizi

Çekemezsin demedim mi

Bu bir rıza lokmasıdır

Yiyemezsin demedim mi?

Yemeyenler kalır naçar

Gözlerinden kanlar saçar

Bu bir demdir gelir geçer

Duyamazsın demedim mi?

Aşıklar harabat olur
Hakkın katında kutlu olur
Muhabbet baldan tatlı olur
Doyamazsın demedim mi?

Çıkalım meydan yerine

Son Perde*

Ayrılık kol geziyor

Acılar pek yakında
Bu filmi görmüştüm ben
Senden önce defalarca
Ağlama yüreğim yar gelmez

Gelse de artık farketmez
Ha döndü dönecek ömür bitiyor
Kış ortasında bahar gelmez
Ah kaçıncı darbe bu
Ah bu kaçıncı perde
Anlamıyor yüreğim gel kendin söyle

Bilirim son perde bu
Hadi git sakın durma
Tanıdım birçok giden
Senden önce vefasızca

Burası İstanbul & Nil Karaibrahimgil*

Yalansız kul mu var?

Girdiğin yol mu dar?

İçin neden üşür

Çıktığın dağ mı kar?

Dönüp mü gitmeli?

Tövbe mi etmeli?

Bu sazan sarmalı

Deyip mi geçmeli?

 

Buranın adı İstanbul

Bi' gözü hep açık uyur

Girmezsen eğer koynuna

Dolanıverir boynuna

 

Buranın adı İstanbul

Geceleri masal olur

Girmezsen eğer koynuna

Dolanıverir boynuna

 

Yalansız kul mu var?

Girdiğin yol mu dar?

İçin neden üşür

Çıktığın dağ mı kar?

Dönüp mü gitmeli?

Tövbe mi etmeli?

Bitirdim ben…*

“Bitirdim ben…

Koydun lavtamı kenara.

Mor üçgüller arasında

Gölgeler asılı durdukça

Şakımak da sona erdi, şarkılar da.

Bitirdim ben…

Koydum lavtamı kenara

Eskiden bülbüller gibi erken,

Çiy düşmüş çalılarda öterken,

Kestim artık sesimi.

Yorgun bir ketenkuşuyum şimdi.

Dudağımdaki ezgiler bitti,

Öttüğüm zamanlar geçip gitti.

Birtirdim ben.

Koydum lavtamı kanara.”