Mavi yazma bağlama
Mavi yazma tez solar, anam
Ciğerimi dağlama
Mavi yazma tez solar, anam
Ciğerimi dağlama
Elmada al olaydın, anam
Selvi de dal olaydın
Bana göre yâr mı yok, anam?
İstedim sen olaydın
Bana göre yâr mı yok, anam?
İstedim sen olaydın
Elma al olan da gel, anam
Ayva nar olan da gel
Hasta düştüm gelmedin, anam
Bari can verem de gel
Hasta düştüm gelmedin, anam
Dolaştım mülk-i islamı bütün viraneler gördüm
Bulundum ben dahi dar-üş-şifa-yı Bab-ı Âli'de
Felatun'u beğenmez anda çok divaneler gördüm
Huzur-ı gûşe-yi meyhaneyi ben görmedim gitti
Ne meclisler ne sahbâlar ne işrethaneler gördüm
Cihan namındaki bir maktel-i âma yolum düştü
Bu vahdet-zâra -gûyâ! - geldim amma bin peşîmânım:
Huzûr imkânı yok, dünyâyı etmiş cezben istîlâ;
Ne hüsrandır, İlâhî, ma’bedim, çepçevre, vâveylâ!
Derinlikler, kovuklar, kuytular, şellâleler, yarlar,
Bulutlar, yıldırımlar, çöller, enginler, sular, karlar,
Güneşler, gölgeler, aylar, şafaklar... Hepsi çığlıkta;
Gelir tarrâkalar çaktıkça ecrâmın karanlıkta!
Sabâ dağlarda Sûr üfler, coşar vâdîde
Dört kapıdır kırk makam dem evliya demidir”
“Şeriat, tarikat yoldur varana,
Hakikat, marifet andan içeru”
“Evvel kapı şeriat, geçse andan tarikat
Gönül evi marifet, ışk hakikat içinde”
*HACI BEKTAŞ TASAVVUFUNDA DÖRT KAPI KIRK MAKAM
Alevî-Bektaşî öğretisi, dört ana tema üzerine oturmaktadır. Bu dört ana tema: “Şeriat, Tarikat, Marifet ve Sırr-ı Hakikat”kapılarıdır. Her kapının on makamı vardır. Bunun içindir ki bu algılayış Bektaşî felsefesinde dört kapı
Ve ondan anlamayan bir şey anlamaz bizden
Açar altın bir anahtarla rûh ufuklarını
Hemen yayılmaya başlar sadâ ve nûr akını
Ve seslenir büyük Itrî semâyı örten rûh
Peşinde dalgalanır bestesiyle Seyyid Nûh
En mutlu devrede Itrî'ye en yakın bir dost
Işıklı dantelalar bestekârı Hâfız Post
Bu neslin ortada dâhîcedir başardığı iş
Derd çekmeyen dert kıymetin bilemez
Derdim bana derman imiş bilmedim
Hiçbir zaman gül dikensiz olamaz
Gülü yetiştirir dikenli çalı
Arı her çiçekten yapıyor balı
Kişi sabır ile bulur kemali
Sabretmeyen maksudunu bulamaz
Ah çeker aşıklar ağlar zarınan
Yüce dağlar şöhret bulmuş karınan
Çağlar deli gönül ırmaklarınan
Ağlar ağlar göz yaşların silemez
Veysel günler geçti yaş altmış oldu
Döküldü yaprağım güllerim soldu
Gemi yükün aldı gam ilen doldu
Harekete kimse mani olamaz
Menin anam,
Ancak mene
Say öğretip
Ay öğretip
Yıl öğretip
En vacibi
Dil öğretip
Menin anam
Bu dil ile tanışmışam
Hem sevinc
Hem gamı
Bu dil ile yaratmışam
Hem sevinci
Hem gamı
Bu dil ile yaratmışam
Her şiirimi
Her namemi
Yoh men heçem
Men yalanam
Kitap kitap sözlerimin
Müellifi menim anam
Buldunuz mutluluk, imanımla...
Vatan ettim sizi ey topraklar
Beş vakit damgalayıp alnımla.
Görüp ahkâm-ı asrı münharif sıdk u selâmetten
Çekildik izzet ü ikbal ile bâb-ı hükûmetten
Usanmaz kendini insan bilenler halka hizmetten
Mürüvvet-mend olan mazluma el çekmez iânetten
Hakîr olduysa millet, şânına noksan gelir sanma
Yere düşmekle cevher, sâkıt olmaz kadr-ü kıymetten
Vücûdun kim hamir-i mâyesi hâk-i vatandandır
Ne gâm râh-ı vatanda hak olursa cevr
Akıcı olmalı önce
Sonra arada inişler çıkışlar olmalı mutlaka
Yeksenak gitmemeli yani aynı tempoda.
Sıradışı imgelemler kondurmalısın anlarına
Sıra dışı metaforlar kelime zenginliği ile güçlenmeli
Dilin kıvrak olmalı
Zeka fışkırmalı anlamlarında
Her zaman aynı şarkı olmasın hayatında
değişik sarkılar da mırıldanmalısın arada..
Değişik oyunlar ve danslar süslemeli
Görmedim gezmediğim, sevmediğim hiçbir yer.
Ömrüm oldukça, gönül tahtıma keyfince kurul!
Sade bir semtini sevmek bile bir ömre değer.
Nice revnaklı şehirler görülür dünyada,
Lakin efsunlu güzellikleri sensin yaratan.
Yaşamıştır derim, en hoş ve uzun rü'yada
Sende çok yıl yaşayan, sende ölen, sende yatan.
Yandı hayatım bu sevgiden
Anladım ki bir aşka bedel
Gençliğimmiş elimden giden
Önünde ben geldim de dize
Yar olmadı bu kimse bize
En nihayet düşüp can verdim
Gözündeki yeşil denize
Sarmadımsa da belden, geçmedim bu emelden
Bir hazin maceradır onu aldılar elden
Başkasına yar oldu, eller bahtiyar oldu
Gönlüm hep baştan başa viran bir diyar oldu
Mazi kalbimde bir yaradır
ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda,
budak budak, şerham şerham ihtiyar bir ceviz.
Ne sen bunun farkındasın, ne polis farkında.
Ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda.
Yapraklarım suda balık gibi kıvıl kıvıl.
Yapraklarım ipek mendil gibi tiril tiril,
koparıver, gözlerinin, gülüm, yaşını sil.
Yapraklarım ellerimdir, tam yüz bin elim var.
Yüz bin elle dokunurum sana, İstanbul'a.
gün
yüzünün hasretiyle tir-i ahımdan
benüm
(Ey sevgili) bu görünen yıldız
değildir, gün yüzünü
görememenin vermiş olduğu hasretle
âhımın
oklarından yer yer gökyüzü
delinmiştir. )
necati
-1.
açılmış sarmaşık gülleri
kokularıyla baygın
en görkemli saatinde yıldız alacasının
gizli bir yılan gibi yuvalanmış
içimde keder
uzak bir telefonda ağlayan
yağmurlu genç kadın
-2.
rüzgâr
uzak karanlıklara sürmüş yıldızları
mor kıvılcımlar geçiyor
dağınık yalnızlığımdan
onu çok arıyorum onu çok arıyorum
heryerinde vücudumun
ağır yanık sızıları
bir yerlere yıldırım düşüyorum
ayrılığımızı hissettiğim an
demirler eriyor hırsımdan
-3.
ay ışığına batmış
karabiber ağaçları
Ağlama yâr ağlama, anam Mavi yazma bağlama Mavi yazma tez solar, anam Ciğerimi dağlama Mavi yazma tez solar, anam Ciğerimi dağlama Elmada al...
